Elly brengt kledij naar Roemenen

Elly: “Als een Roemeen een goede job heeft, verdient hij 25 euro per maand.” ©Julie Rommelaere

Elly: “Als een Roemeen een goede job heeft, verdient hij 25 euro per maand.” ©Julie Rommelaere

Elly Van Waes (70) verzamelt met haar Bompa Stichting kleding voor Roemenië. Dit doet ze al zestien jaar. De weduwe vertrekt weer naar Roemenië op zaterdag 15 maart 2014.

Een vzw is de Bompa Stichting niet. “Te duur”, vindt Elly. Sinds het overlijden van haar man in 2000 bekostigt Elly alles zelf. Ze werkt in een zagerij om het transport van de goederen te betalen.

Elly reisde voor het eerst naar Dumitresti in 1998. Deze reis raakte haar diep, waardoor ze besloot ieder jaar een handje toe te steken.

Confrontatie

Europa eiste de sluiting van de weeshuizen. Pas nadien mocht Roemenië toetreden tot de Europese Unie. Elly zag hoe weeskinderen bij temperaturen van min dertig graden op straat werden gezet. De kinderen hadden geen plek om heen te gaan. “Dat beeld heeft me nog meer overtuigd van mijn doel”, vertelt Elly.

Aanpak

Elly maakt lijsten waarop de naam, de leeftijd en eventueel de beperking van iedere persoon staan. Ongeveer 8.000 inwoners uit Dumitresti worden voorzien van kleding, keukengerei en schoolmateriaal. De ouderen krijgen ook een deken en een jas. “De pakketten zijn heel miniem maar als ze meer krijgen, verkopen de mensen het”, vertelt Elly.

Elly
“Zelfs mijn Roemeense vrienden bestelen me”

De school is gratis op voorwaarde dat de kinderen beschikken over het vereiste materiaal zoals schriften en schrijfgerief.

Bibberen en beven

De toestand in Dumitresti is zeer erg. “De mensen kunnen geen toekomst opbouwen”, vertelt Elly. “Iedere dag is er een aardbeving. Tijdens de drie maanden dat ik daar ben, vinden er vier tot vijf ernstige aardbevingen plaats.”

Naast de aardbevingen zijn er ook strenge winters. Er valt iedere winter vier tot zes meter sneeuw. In zulke periodes kunnen de mensen zich niet verwarmen, want de houtstapels zijn onbereikbaar. Iedere winter vriezen er verschillende ouderen dood.

Wanhoop

De Roemenen bestelen iedereen en overal. “Ik mag mijn koffie niet laten staan”, zegt Elly. “Want dan verdwijnt die. Zelfs mijn Roemeense vrienden bestelen me. Je kan het hen niet kwalijk nemen, want ze hebben niets. Ouderen stelen bijvoorbeeld de emmer water van een buur, omdat de dichtstbijzijnde bron vier kilometer verderop ligt. Water is in Dumitresti erg kostbaar en schaars.”

De bevolking van Dumitresti is wel heel dankbaar. Elly vertelt dat er een man 18 kilometer aflegde om schoenen te komen halen. De volgende dag legde hij weer deze weg af om haar twee eieren te geven uit dankbaarheid.

Ruilhandel

Als een Roemeen in Dumitresti een goede job heeft, verdient hij 25 euro per maand. Dit is niet veel als je weet dat een brood al een halve euro kost. In Dumitresti is er geen geld in omloop. De mensen doen aan ruilhandel.

De inwoners van Dumitresti leven in zeer slechte omstandigheden. Aardbevingen teisteren het gebied, ze hebben weinig onderwijskansen, ze moeten rondkomen met een hongerloon, hierdoor zijn ze niet in staat een betere toekomst op te bouwen. De dankbaarheid van de inwoners en de glimlach op de gezichten van de mensen geven Elly een enorme voldoening.

© Julie Rommelaere

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s